چه باید کرد وقتی دل
اسیر های و هوی نامهری هاست
چه باید کرد وقتی گل
اسیر خود پرستی های انسانهاست
چه باید کرد وقتی شب
غم دلهای عاشق را نمی بیند
و اشکی را روی گونه ای
هرگز نمی چیند
چه باید کرد وقتی ماه
در اندوه شقایقها نمی گنجد
چه باید کرد وقتی دل
ز جور یار محبوبش نمی رنجد
چه باید وقتی غم
فزونتر از وجودش قصه می گوید
چه باید کرد وقتی عشق
اسیر بازی رندان دل سنگ است
چه باید کرد وقتی مرگ
سکوتی ناجوانمردانه دارد
چه باید کرد وقتی من برایت می نویسم از محبت
چه باید کرد وقتی تو برایم می نویسی از جدایی
نمی دانم چه باید کرد
چگونه می شود که
که یک روز از پی دیروز
و یا روزی پس فردا می آید
کسی می آید از آن پشت
و در دستان او چیز غریبی می درخشد
سراغ نور می آید
تا که وضعش را دهد سامان
ولی ای کاش این رویا به دنیای حقیقت راه یابد
و در ادراک من هرگز نمی گنجد
چرا باید ز شادی ها رهایی یافت
چرا باید محبت را گدایی کرد
چرا باید شقایقها بگریند
و...
چرا باید اقاقیها نخندند
چرا پوانه جانش را کنار شمع می بازد
چرا یک عاشق تنها به یاد یار می سازد
چه باید کرد؟!
من هرگز نمی دانم چه باید کرد؟!
"مهدی آهنچی پنجه"
زان نامه ای که دادی و زان شکوه های تلخ
تا نیمه شب به یاد تو چشم نخفته است
ای مایه ی امید من، ای تکیه گاه دور
هرگز مرنج از آنچه به شعرم نهفته است
شاید نموده قدرت آنم که در سکوت
احساس قلب کوچک خود را نهان کنم
بگذار تا ترانه ی من رازگو شود
بگذار آنچه را که نهفته ام عیان شود
دل ، همزباني از غم تو خوب تر نداشت
اين درد جانگداز زمن روی برنتافت
وين رنج دلنواز زمن دست برنداشت
تنها و نامراد در اين سال های سخت
من بودم و نوای دل بينوای من
دردا كه بعد از آن همه اميد و اشتياق
دير آشنا دل تو ، نشد آشنای من
از ياد تو كجا بگريزم كه بي گمان
تا وقت مرگ دست ندارد ز دامنم
با چشم دل به چهره خود مي كنم نگاه
كاين صورت مجسم رنج است يا منم؟
امروز اين تويی كه به ياد گذشته ها
در چشم رنجديده من می كني نگاه
چشم گناهكار تو گويد كه ” آن زمان
نشناختم صفای تورا “ – آه ازين گناه!
امروز اين منم كه پريشان و دردمند
مي سوزم و ز عهد كهن ياد می كنم
فرسوده شانه های پر از داغ و درد را
نالان ز بار عشق تو آزاد مي كنم.
گاهی بخوان ز دفتر شعرم ترانه ای
بنگر كه غم به وادی مرگم كشانده است.
تنها مرا به ” تشنه طوفان “ من مبين
ای بس حديث تلخ كه ناگفته مانده است.
گفتم : ز سرنوشت بينديش و آسمان
گفتی : ” غمين مباش كه آن كور و اين كر است“!
ديدی كه آسمان كر و سرنوشت كور
صدها هزار مرتبه از ما قوی تر است؟
